"gel" desen gelirdim gittigin uzakta bendim dag gibi bir ihanetten düstüm bu kendime son gelisim
ölümbaz öpüsler kusuyorum ceplerime kendimi suçüstü yakaliyorum ve kentsizligimin isimsizligini Araz'a uyak düsüyorum gözlerime senden düsler sürüyorum islak bileklerim kan bayramina yatiyor bana en büyük tehdit yine ben oluyorum sonra bir duraga yaslaniyorum sonra bir kente ve sen gidiyorsun ben kaniyorum diyorlar ki "kendini dinleme hiçbir sey söylemiyorsun" oysa "gel" desen gelirdim biliyorsun
yorgun Haliç'e biraz inat biraz ihanet birakiyorum ellerinden bir tedirginligi bir tehdidi avuçluyorum aklima düsüyorsun düsüyorum düsünce üsüyorum azgin hüzünlerle körlügüme göçüyorum ayriligin saati kaç geçiyor bilmiyorum yalanlarimla bir hiçlikteyim beni içinden kaç
bu kentte her yagmur kendini aglar aklima düssen yalnizlik oluyorum agzimdaki uykudan öpmüyorsun nicedir nerde kimi üsüyorsun artik kendini yakan bir atesim kendimize birbirimizden düsler yapamiyoruz simdi bos duraklara yaslaniyorum bos kentlere oysa "gel" desen gelecektim
artik her sey kimiltisiz bir geceye dönüsüyor güz artigi saçlarimda oynasan sensizlik göz karana yenik düsüyor en korkak yanlarimdan kendimi yitirdikçe sana gidiyorum göbek çukurumda sobelere karanlik uyutuyorum düs saticisi ispiyoncu bir ihtiyarin insafina kaliyorum uysal yalnizliklar satin aliyorum gülüsümle ödeyerek ve içimde yalanci bir katil tasiyorum yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarima cüzamli ruhlar cehennemine gidiyorum ben kirli sözlerimi temize çekme oysa "gel" desen gelecektim
gözlerim ihanete ihbar tasiyor kuskulu bir cinayeti fisildiyor kaslarina sözü namluna sürmelisin simdi en yarali yanimdan vurmalisin beni çünkü uçmak düsmeyi göze almaktir
avlunda biraktigim az kullanilmis intiharlari deniyorum ne vakit nikotinli ellerinden yola çiksam sususuna kan döküyor gözlerim sen gözüne çig kaçti saniyorsun oysa bilmelisin Araz'im kimsenin içi görünmez ve hiç bulamadiklarini asla yitiremezsin bak simdi aramizda sessiz kaliyor söylenecek bütün sözler
her sabah aksam oluyorsun alnindan ellerine damliyorsun yüzündeki yagmurla iniyorsun kente içine dert oluyorsun kentin disina yagmur yüreginde dagiliyor kristal sehirler duvarlarin kan öksürüyor ve sen baskalarinin gözlerini yüzümde aramamayi ögreniyorsun beni bir duraga yasliyorsun beni bir kente gidiyorsun oysa "gel" desen gelecektim
susmak en inatçisi olmaktir yalnizligin en susmakta neydi öyle sen en dinlerken biliyorum Araz 'im insan kendini bulmamali, hep aramali gittigin yerden basliyorum öyleyse gece cinnetlerimi de alip yanima
denize bakmayi bilmeyenler bir gün mutlaka bogulur iste bundandir gözlerinden kaçislarim
siz hiç yar saçinin bir telinden kendinize gurbet yaptiniz mi
ben simdi gurbetim içimde tasiyorum heba olsa da senlerce yilim oysa "gel" desen gelecektim
ömrümden düsürdügüm sol anahtarlarina takiliyorum hep ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden sairler ölüdür derler inanmiyorum
en karanlik ceketimi giyiyordum isiga kördüm çünkü simdi ise günese ilerliyorum dirilmek için
kimligi paslaniyor eski bir anarsistin gecenin kör gözünden utaniyorum hadi bana en militan kelimelerle saldir batir içime cümlelerini beyhude bir dehset birak hak ediyorum
gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep siziyor içime can kaybindan ölüyorum cenazemde namaz kilacagim zan altindayim yalanima inaniyorum
yorgun söylentiler kaniyor solgun yaralarimdan kirilir mi bilmem hüznümde tasidigim kin kinim kendime sususum sana küsüsüm tüm dünyaya
üstü kalsin ihanetimin "gel" desen gelecektim
yine bir tren geçiyor içimden sen kesiliyorum gülüsümün karsiligi saçlarin bir rüzgarin öyküsünü tasiyor görmüyorum söylemiyorsun kiriliyorum hiçligimin etleri yolunuyor sizofrenik bir gecede sana bir öykü çikariyorum agzimdan süsle beni ey ask geçtigin yerleri öpüyorum
yarisi yanik bir askin küllerini tasiyorum dislerindeki nikotin tadi terkimde sirenler ve ates hatlari içip sesini peydahliyorum kendimden ve kentimden islak ceplerimi buluyorum el yordamiyla yasadisiyim tutukla beni gözlerimden
kalemim bitti yitirdi siirini suur öldü kanimdaki mürekkep baligi solumdaki sise intihar etti intiharlar bir aski kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek yasamak için geç bir zaman ölmek için ise erken
çok davullu bir senfoni sürçüyor dikis tutmaz ayriligimda kirpiginden yapilma bir daragacina geceyi asiyorum yoksun bu yagmurlar islatmiyor beni bir duraga yaslaniyorum sensiz gidisinin en sessiz harfinden yirtiliyorum "gel" desen gelecektim oysa
kulaklarimdan bordo denizler dökülüyor simdi herkes biraz sen biraz aci gögsümde bir vagon gizli sözler batiyor firtinalar çikiyor üstüme
sakagimda intihar acemisi bir sairin delilik provalari arkandan uluyan kapilardan söküyorum kokunu yoklugunu kokluyorum yoklugunu yokluyorum
çöz gözlerimi senden hadi ücranda yak bakisimi gözlerine bekçi sevdam dünden ve senden kalmayim
içine her düsen kendi kesfi saniyor seni oysa sen melekleri bile kiskandiracak kadar kendinsin ve kendini acitmak istiyorsun ama güller kendine batamaz bilmiyor musun "gel" mi diyorsun
herkes kendi gördügüne bakar peki hayatin rüzgarinda kime yelkeniz kipirdamadan duramayiz bir ask boyu hadi en kanadigimiz yerden susalim "gel" desen gelirdim "git" dedin ve gittin
