MED CEZİR...!
Gelgitlerini seyrediyor yüreğim
Durmadan tökezlemeni
İçimden sana tutunmak geliyor o zaman
Yani seninle ayağa kalkmak
Yani benimle ayağa kalkmanı seyretmek
Anlamsızlığa çare bulmak değil mi bu
Adına aşk dediğimiz kaç heyecan nöbeti yaşadık
Ve dinen her fırtınanın ertesinde
Bakakalmadık mı bitiyor mu diye
Biraz endişe ve biraz şaşkınlıkla
Birbirimizin bakışlarındaki ışıkla yüreklenmedik mi sonra
Adına sonsuz denen ne varsa
İşte tam o anda anlamını yeniden yazmadık mı
Bitebilecek şeylerden korkmamaktır aşk
Hesap kitaba uymuyor arzular
Bende tükeneceğin hiç aklıma gelmedi
Belki bu yüzden sana tutulmam
Her geçen gün biraz daha fazla
Daha az korkuyor insan o zaman
Ve daha çok istiyor alışmayı
Ben şimdiye kadar hiçbirşeyden korkmadım
Senin hüzünlenmenden korktuğum kadar
Gözyaşlarını silmek zorunda kalmak
Yani hüzünlerin en derinine boğulmak
Yangın yerine dönmesidir ruhumun
Senin gülümsemen yoksa neden ki yaşamak
Varlığımın hiç bir işe yaramadığını anlamaktır bu
Ya da bir gülümsemenle
Yaratılış kadar sonsuz olabileceğimi hissedebilmektir seninle
Bakışındaki ateşle yanmayı beklemek
Bir düş kadar renkli
Ve ölümü beklemek kadar ağır
Ne yaşanacaksa çağır evrenin gizemli yıldızlarından
Beklemek geceye ışığı öğretmek kadar zor
Gidişleri bitir o zaman
Sadece gel
Gelişlerinle nefeslendir ruhumu ......
Gassan SATAR
